Baran - 19 - İstanbul - Pc Kafa - Web Desing Saygılar.
ekinekinc:

beyniminkustuklari:

ooo yükseliyo muyuz

KAFALAR HIGHHHHHHHHHHHHHHHHHHH


KAFALAR DUBLE HIIGGHHHHHHHHHHHHHH

ekinekinc:

beyniminkustuklari:

ooo yükseliyo muyuz

KAFALAR HIGHHHHHHHHHHHHHHHHHHH

KAFALAR DUBLE HIIGGHHHHHHHHHHHHHH

Hayatım..

Hayat kimi zaman namludan çıkıp hedefe varan bir kurşun kadar hızlı geçerken, kimi zaman ise su altında yürümek kadar da yavaş ve boğucudur.

Hayatımın çoğunu su altında yürüyerek geçirdim. Yavaş yavaş boğularak. Bazı zamanlar geldi ki sanki donmuş suda yürüyor gibiydi bedenim ve ruhum. Ölesiye derin ve karanlık, öldüresiye soğuk ve apansız.

Hayatımda öyle zamanlar geldi ki kendimi yürümeye çalıştığım bu soğuk ve derin sulara sonsuza kadar bırakmak ve kaybolmak istedim. Öyle zamanlar geldi ki suyun yüzüne çıkıp ışığı ve sıcaklığı hissetmek istedim. Ancak ikisini de yapamadım. Ne dibe batmaya cesaretim yetti, ne yüzeye çıkmaya gücüm.

Hayatım, her defasında derinleşen okyanus gibi karardıkça karardı. En mutsuz olduğum, en ümitsiz olduğum anlarda daha da fazlası olamaz dedim ama gene oldu. Daha mutsuz ve ümitsiz olabildim. Ne pes edebildim, ne de devam edebildim.

Hayatımda her zaman soğuk, hissiz ve duygusuz olmuştum. Bu derin sular içimi öylesine köreltiyordu ki içimde bir katliam isteği uyanıyor sanki gözümü kırpmadan koca bir ülkeyi ellerimle boğarak yok edebilirim gibi geliyordu bana. Bazen bu karanlık sular içime öyle işliyor ki kendimi yalnızlığın pençesi boğazına takılmış gibi hissediyordum.

Hayatımda hep kaybeden taraf oldum. Kaybettikçe nefret dolan, nefret doldukça intikam isteyen bir şeye dönüşmüştüm. İntikamımı aldıkça daha bir şehvet doluyor insanlara daha fazla acı çektirmek istiyordum ve böylece bedenimi rahatlatıyordum. Ancak hesaba katmadığım bir şey vardı ortada kocaman büyük br şey ve benim görmemi yıllar alan bir şey. Bu şey yaralar alan ruhumdu. Hiç böyle olacağını düşünmemiştim.

Hayatımda artık ben ne kadar acı çektiğimi ruhumun ne kadar derin yaralar aldığını görmüştüm. Derin ve soğuk sularda yaşamak hissizleştirmişti beni ki görememiştim.

"Bu sigara seni öldürecek bir gün, dau et yakında olsun."
—  Annem

Ben niye çok kötü hissetmeye başladım gene lan

En Çaresiz An.

”Bir insanın en çaresiz olduğu zamanlardan biri ne zaman biliyor musun? Duşa giriyorsun ya hani, zaten çırılçıplaksın. Yaşadığın tüm acılarla soğuk duvara yaslanıp yere oturuyorsun. Suyun seni ıslatmasına ve gözyaşlarının onlara karışmasına izin veriyorsun. Düşüncelerin beynini yormaya başlıyor. Banyon bitince aynanın buğusunu silip, kendine bakıyorsun. İşte o zaman o kadar güçsüz hissediyorsun ki



Gözyaşlarından kızarmış gözlerine bakıp kendinden parçalar arıyorsun bedeninde. Aynadaki insandan kendini çok uzakta hissediyorsun. Elini kalbine koyduğunda, “Bir insan nasıl bu kadar kırabilir?” diye düşünüyorsun. Sen hiç ağlamayı hak etmiyorsun, o hiç bu kadar sevilmeyi hak etmiyor aslında.
Kurulandıktan sonra, banyonun kapısını açıyorsun. Suratına vuran o soğuk havayla sarsılıp, “Güçlüyüm ve mutluyum. Ben iyiyim.”diyorsun. Annenleri görüp gülümsüyorsun. Hiç banyodaki adam değilmişsin gibi. Sanki o anları hiç yaşamamışsın gibi…”

Ulan çok özledim be

Biliyorum konuşacak bir şeyimiz yok
Ama gözlerini al gel
Elindeki yarayı, suskunluğunu, acemiliğini
Beni birisi severse inanmam
Seni birisi severse utanırsın
Bilmediğin bir hastalığa acımak için bile olsa gel
Biliyorum, konuşacak bir şeyimiz yok
Ama ıstırabım sende, mutlaka al da gel 

Yaa sadöghjfsadjkghsdkjlşghaweıougğja  lan bıoujdfklgajşdfgs 

atfbiri:

atfbiri:

atfbiri:

^_^ 

Yabancı bi blog paylaşsa binler beğenir işte şrfszlr.s.s

Hala şerefsizsiniz 

Melfego hariç geri kalanınız halen şerefsiz .s

Aynı şeyi mi düşündünüz?

Aynı şeyi mi düşündünüz?